Dobre nauczanie daje ludziom więcej niż odpowiedź. Pomaga im rozwijać samodzielny osąd, by mogli znaleźć własną.
Niektóre lekcje zostają z nami długo po zakończeniu nauki w klasie, szkolenia czy projektu. Pamiętamy osobę, która zadała lepsze pytanie, dała nam przestrzeń do próbowania lub pomogła spojrzeć na problem z innej strony.
Dla mnie właśnie tutaj spotykają się nauczanie i mentoring. Wiedza jest ważna. Równie ważna jest odwaga, by ją kwestionować, stosować i dostrzegać, kiedy coś się zmieniło.
Doświadczenie ma wartość, kiedy zostawia miejsce na inną perspektywę.
W technologii i biznesie różne pokolenia wnoszą różne mocne strony. Ktoś, kto przeżył kilka zmian systemów, może rozpoznać znajomy problem organizacyjny pod nowymi nazwami. Ktoś, kto przychodzi z nowymi narzędziami, może dostrzec prostszy sposób pracy. Żadna z tych perspektyw nie jest pełna sama w sobie.
Wartościowa rozmowa zaczyna się wtedy, gdy ciekawość działa w obie strony. Czego możemy nauczyć się z doświadczenia? Co powinniśmy przemyśleć na nowo? I czyją wiedzę pomijamy, ponieważ nie pasuje do naszych oczekiwań?
Uczenie się oznacza również dostrzeganie, kto potrzebuje wsparcia.
Nowe narzędzie może ułatwić pracę jednej osobie, a inną pozostawić z niepewnością co do jej miejsca. Szkolenie może wyjaśnić funkcje, a mimo to ludzie nadal będą bali się zadać podstawowe pytanie. Postęp wymaga szerszej miary niż sama dostępność systemu: czy ludzie potrafią go zrozumieć, korzystać z niego i wnosić swój wkład z poczuciem pewności?
Dlatego cenię środowiska uczenia się, w których pytania są mile widziane, liczą się praktyczne przykłady i nikt nie musi udawać, że wie wszystko. Mentor może wskazywać kierunek, nie przejmując decyzji. Młodszy współpracownik może wnosić wiedzę, nie lekceważąc tego, co było wcześniej.
W dniu, który zachęca nas do docenienia nauczycieli, myślę o osobach, które pomogły nam lepiej myśleć samodzielnie.
Najtrwalszą lekcją może być inny sposób patrzenia.
Buduję zaufanie, zanim buduję biznes.